|
 
|
SZD-56-2 Diana2
Diana – 2 jest prostą kontynuacją SZD-56-1 Diana i jest
dowodem że założenia nowej koncepcji konstrukcji szybowców wysokowyczynowych są
realizowane i sprawdzają się. Wiele oryginalnych rozwiązań konstrukcyjnych
zastosowanych w pierwowzorze, dały duży handicap szybowcowi w stosunku do
innych współczesnych konstrukcji. Dlatego zmiana bardzo dobrych rozwiązań nie
jest uzasadniona chyba, że na jeszcze lepsze.
Nowa geometria skrzydła była projektowana nie tylko pod
kątem maksymalnych osiągów lub doskonałości, lecz ważnym aspektem było
uzyskanie poprawnej charakterystyki przeciągnięcia, oraz zminimalizowanie
wpływu zabrudzenia powierzchni skrzydła (owady, deszcz) i turbulencji
atmosfery, na zmiany charakterystyki profilu.
Projekt jest podporządkowany najlepszym osiągom w całym
zakresie użytkowania szybowca w swojej klasie sportowej. Przy takim założeniu
nie można pójść na komercyjny kompromis zmian rozpiętości z 15 na 18 metrów. Szybowiec może
być dobry w jednej z klas sportowych, wybranie kompromisu między nimi, oznacza
że projektowany szybowiec nie będzie dobry w żadnej z nich.
Diana – 2 ze względu na niespotykany dotychczas w innych
szybowcach zakres użytkowego obciążenia powierzchni o(d 28 kg/m2 do
58 kg/m2) pozwala na przystosowanie szybowca do ekstremalnych
warunków pogodowych jakie mogą wystąpić w trakcie zawodów. Maksymalne obciążenie 58 kg/m2 najwyższe wśród produkowanych
szybowców, pozwala na bicie rekordów przy silnych warunkach atmosferycznych.
Takie parametry są możliwe przy niskim ciężarze szybowca
pustego, czyli w przypadku Diany – 2 jest to 182 kg. Przy małej
powierzchni skrzydła to jest następny krok do realizacji nowej koncepcji
rozwoju szybowców wysokowyczynowych, ponieważ mała powierzchnia pozwala na
maksymalne zwiększenie obciążenia powierzchni bez przekraczania maksymalnej
masy startowej szybowca dopuszczonej dla tej klasy sportowej.
|
|
|
|
Start 
SZD-56-2 Diana2
